domingo, 25 de junio de 2000

Karakola eta Barea Florentzian

2011/06/08

09:21

L’odisea di Amaglieta e Martini

Buongiorno! Ezer gutxi lo egin eta gero erdi lo (Amaia guztiz, REM fasean por lo menos) esnatu eta gosaldu eta presaka abiatu gara Zabalburuko geltokira. Barregarria izan behar zen bi neska (bat orraztu gabe ¬¬) korrika ikustea kalean behera maleta ta guzti.

San Mamesen busaren zain egon gara ordu erdiz (bueno ez, gutxiago, baina luzea egin zaigu) gainera busa berandu etorri da eta bihotzekotik gertu egon gara...

Santanderreko bidean musika entzun dugu girotzeko edo, ta euria ikusi.

Santanderreko bus geltokia erraaaaaldoia dela ikusi ta gero, aeroporturako busa bilatu (kalean zegoen gizon zoroak lagunduta) eta honantz abiatu gara.

Aireportua marabilla bat da, huts-hutsik dago eta dena lasaitasunez egiteko denbora dugu. Amaiak bokata erdia (bai, goizeko 9:30ak eta bokata erdia jaja) jan du eta ni orraztu naiz azkenean. Orain, ordubetea dugu aurrean hegazkinera igo baino lehen. Yu pi.

13:26

Siamo arrivate in Pisa (in edo a?? Lehenengo zalantza Yupi!) Il azafato era molto feo, vogliamo vedere a Marco per favore, il cachondi azafato di Roma. Abbiamo dormito un po ma siamo molto stanche. Nel avioneto (avinoaaaaaco) i azafati fei non callabano e non abbiamo posso dormire molto.

Abbiamo visto due bambini bellisimi, Marco e Lucca, e abbiamo pensato di casarni con loro quando loro hanno 18 anni.

Siamo aspetando al’autobus. Amaglieta ha mangato un rico gelato.

20:10

Florentzian al fin!! Bus bidai terapiagarri eta lasaiaren ondoren euritan blai zegoen hiri polit batera geldu gara. Euri zaparrada eder batek ongietorria eman digu, baita euritakoak saltzen zituzten milaka “dendari” ere. Busa hartu nahi genuen (eta jaun batek lagundu gaitu ta guzti) baina euriagatik itota hiltzeko beldur ginenez taxia hartzea erabaki dugu. Si, nos la hemos jugado.

Zenbat kobratu behar zigun?? 10 €? 20€?amaiak entzunda zuen turistei bikoitza kobratzen dietela, BIKOITZA! Eskandalua montatzeko prest geunden 13,20 € direla esan digunean. Bueno bale, I can handle that.

Albergera heldu eta 1000 ordu reception-en egon ondoren logelara iritzi gara. Albergea konbentu zahar bat da, eta, Amaiak dioen moduan, bildurra emateaz aparte, handia eta misteriotsua da. Ta gure gela erraldoia! Bueno ez, baina 10 pertsona egon beharreean 6 gaude, ta haietako bat idazlea ☺

Deskantsatu ostean guapakjarri ta zentrura joan gara. Ikaragarria da Florentzia, pizza “trancio” bat jan eta sekulako iluntzea ikusten ari gara zubi baten eserita. Romantic mode on.






Aipatzekoak:
- Mariandresan abesten Pisan
- Komunetako tipo majua: “you’re beautiful already, girls”


22:30

Izozki bat jan eta gero (muerte por sobredosis de azucar y empalago, ni?? Izozki batekin nazkatuta?? Ahlala!) beste bueltatxo bat eman dugu bizitzari buruz hitz egiten. Erabaki dugu guztiaz (eta guztietaz) paso egingo dugula.

Lehen ahaztu zait esatea baina mutil IKARAGARRIAK daude hiri honetan, lehen, busean, bat ikusi dugu Ian Somerhalderren antza zuena (niretzat behintzat).

Gazte asko ikusi ditugu, aurkitu behar dugu “jaia lekua”, bihar galdetuko dgu ☺

Neke neke egind gaude ta 22.30etan ohean gauz. Bihar informazio gunera, Duomora ta nork daki nora gehiagora!!

Buona notte!

“Mariandresan Mariandresan

gorotza

zazpi libra ta zazpi libra ta...”

09/06/2011

Notata di merda!

13.30

Hori da logelako italiar zoroak esan digun lehenengo gauza gaur goizean, asuntoa da atzo, nahigabe bada ere, lagunak egin genituela. Lehenengo Tomaso italiar zoroa ezagutu genuen, Piullakoa edo, hegoaldean. Ingelesez ezer gutxi esateko kapaza eta hala ere ordu ediz egon zen gurekin hitz egiten Penelope Cruz-en “enkantuari” buruz. Egoera arraroa gu ohe barruan (ni prakarik gabe) ta bera han isildu ezinik...

Gero logelako idazle misteriotsua etorri zen, Tomaso berehala egin zen bere laguna, nahiz eta ingelezsez tutik ere ez ulertu. Californiarra da eta Quentin du izena,  (100 puntu irabazi zituen berehala) eta Europan zehar bidaiatzen ari da.

Tomasok Californiako  intxaurrei buruz “hitz egin” (italieraz esan eta guk itzultzen saiatu)ostean Quentinekin elkarrizketa interesgarria eduki genuen. Basque Country-ri buruz ere egin genion berba jaja.

Ondoren gelako tipo sexy-a sartu zen. Quentinek esan zigun Arizonakoa dela eta Kanadan egon ostean hona etorri den artista omen dela. Kriston MORBOA du gizonak (bai, gizona, eta ezkondua gainera, ez gaude burutik sano). Azkenean argia amatatu eta ohera joan ginen. Ta hemen hasi zen ametsgaiztoa. Quentin, Tomaso eta logelako 6. Pertsona misteriotsua( ez dugu oraindik ikusi) sekulako ZARATA egiten zuten zurrungaka. Quentinek inklsuo hitz egin eta Oihu (sekulako garrasiak) egiten zuen.

MESEDEZ!!!! (ozen esan... jajaja Amaia ta bion arteko broma)

Amaiak ez zuen lorik egin 00.000tatik aurrera, ta ni 02.50ean esnatu ta urduri jarri nintzen. Gainera italiar subnormalak nire ohetik tira egten zuen “que no soy yo gilipoyas!” esan arren.

Horrela 50 minutuz egon ostean Tomasok (berriz ere) txalo batzuk eman eta MIRARIA! Betirako amaitu ziren zaratak. 

Halle-fucking-lujah!!

Goizeko 9:00etan esnatu gara azkenean ta gosaria hartu. 3 € ordaintzeko oso ondo, baina ezin izan dugu gerorako ogirik lapurtu L

Busa hartu eta Duomora joan gara. Hemen eguneko mutilik guapoena ikusi dugu (papertxoak ematen zituen 17 urteko mutila (sentitzen dut amaia) ta Amaia maitemindu egin da.




Duomon vertigo atakea izan dudan arren, merezi izan du 8 € ordaintzea horrelako paisaia ikusteko.

Bueltatxo bat eman eta bazkaldu dugu, Amaia txakur batekin maitemindu da.

16:30

Gatzik gabeko ogiarekin egindako ogitartekoak erosi eta gero albergera itzuli gara, erdi mareauta. Albergoan berri txarrak Martitak mobida du berriz ere erasmusarekin, yu-pi.

Dutxa eta gero dena konpondo dela uste dut, eskerrak, orain, siestatxo bat agian?

00:13

Bai, 20 minutuko siestatxoa, ta gero, guapak jarri ta kalera irten. Gelato bat jan dugu beste gelateria batean (ez, oraingoan ez gara empalagatu) ta Michelangelo piazzalea urrunegi zegoenez bueltatxo bat eman ta jatera joan gara (afaltzera) nik berriz ere maitemindu naiz jajaj.

Gero festa-lekua aurkitzen saiatu gara, baina ez da zorte handiegirik egon, hori, ta pixkat deprimituta geundela....irtenbidea?? Gofre bat txokolatearekin.

Tipo batzuk gurekin hitz ligatzen ¿? saiatu dira ta beste batzuk urrunetik haiekin joateko esan. Hola, solo queremos irnos de fiesta! Zer gertazten da italian?

Etxera, etsituta, gindoazela tipo batek taberna batera joateko flayerrak  eman dizkigu. Seinale bat zelakoan edo joan egin gara. Han rubio polit polita ikusi eta Albaniar kutre eta arraro batzuekin hitz egin dugu. Etxera joan gara. 

Albergean Quentin ikusi dugu, horren potxoloa den tipoak ezin du zurrunga eskandaloso horiek bota!! Sienara joateko Busa hobeagoa dela esan diot. Logelan gaude eta egingo duen zarataren beldur gara. Zer pasatuko da gaur gauean??

PD: artsta Sexya diabetikoa da, kriston morboa izanten jarraitzen du ajjaja.

2011/06/10

12:35

Momentuz izenbururik gabe.

Gau on (eskerrrak!) baten ostean (Quentinek pixka bat bakarrik egin du zurrunga eta goizeko 3etan tipo berrria etorri zaigu logelara) gosaldu eta abiatu gara.

Hala ere atzo gauen gauza oso “inkietantea” deskubritu genuen: Quentinen perfila nik oso ondo ezagutzen dudan pertsona desatsegin baten antza izugarria du. Zurrungek ez zuten lortu bere potxolotasunarekin amaitzea, baina datu hau bai, guztiz, kaput.

PD: artista sexyak zurunga egiten du ere ¬¬

Piazzale Michenlangelon paisai izugarria ikusi ostean buelta luzea eman dugu Florentziaren “beste aldean”.






Nik 62 zenbakia eta Paoloren mila einale ikusten ditut.

Beroa. Nekea! Plaza batean deskantzatzen J

PD: tomaso joan egin da Kasi k mejor.



13:52

Jaten gaude, Malaostia de estomago vacio delakoak guregan eragin handia baitu. Luccara joateko infoa eskatu eta gaur edo bihar tren bat hartzeko planak egin ditugu J

Kaletik beste seinale bat ikusi dugu: sekulako mutila bizikleta batean, Paolo fijo.

Orain usoekin borrakan gabiltza, muffin goxo bat jan aurretik.

14:00 

Muffina=orgasmo gastronomiko.

21.31

 HABIA UNA CALLE MÁS VACÍA , PERO MURIÓ

Bazkaria eta gero egun hauetan planeaturiko erosketak egin  (haien artean txanpu normala eta ez atzoko suabizante putamierda) eta etxera joan gara erdi hilda (beroa).

Dutxita ta postalak idaztera, gero melankolia momentua (como no, “dos lerdas en florencia” se tenia k llamar esto) eta Amaiak lo pixkat egin du.

Albergean igaro dugu arratsaldera, terapia, mimoak, barreak, plantxak pasatu... orain afaritxoa ta intentzioa mozkortzea da, nola amaituko da hau? Batek daki. Espero dezagun atzoko gau frustrantea baino hobeagoa izatea.

PD: atzo ez genuen kontatu erdi-hile frikiaren istorioa. Ondoko gelaren batean buru erdiua rapatuta ta beste erdia ile luzetxo ta beltz beltza duen tipoa dago. Atzo komunean geundela (mixtoak dira) kamiseta gabe eta titietan  espuma zuela etorri zen. Burua (ile gabeko partea) rapatu ta tripako ileak rasuratu zituen. Joatean salida triunfal batean tropezatu ta iaia jausi zen.

Amaia eta biok barrezka egon ginen hurrengo bi orduak.

Bai, pixka bat krudela agian, baina,  onartu beharra dago: hori normal-normala... ez da.

2011/06/11

11:10

Atzo “litroak" (garagardo eta kalimotxoa) egin genituen Santa Maria Novella plazan. Amaiak, berriz ere (2.aldia ya) mapa galdu zuen. Albergean ez dira gehiago geratzen. Hemendik aurrera ez diot utziko garrantzi minimoa ere duen paper zatirik.

Asuntoa da zerbeza pare bat gainean genituela kaleetatik ibiltzen hasi ginela (pisa egitteko izkinaren bat bilatzen egia esan). Bapatean 3 italiar “nagusitxo” etorri zitzaizkigun.

Nahiz eta hemen kontrakoa ikusi dugun, hauek oso tipo majuak ziren, Stefanok Duomoa baino altuago dagoen miradore bat gomendatu zigun eta Niccok bar-pub batera eraman nahi gintuen baina hutsik zegoen. Azkenean beste festa leku batera nola joan esplikatu ziguten. No pulpismo, no pesados, they were amazingly nice!

Festa bilatu eta... aurkitu genuen!! Pub batzuk eta milaka gazte kaleetan. Batean DANZA KUDURO eskatu eta gaueko FEVER momentua izan zen jajja. Gero hainbat “lagun” egin genituen: Egipziar bat, hemengo beste bi, errubio koñazoa.... baina ni rastro de paolo e Francesco.

Gau dibertigarria, hori bai, etxera oinez bueltatzea es muy muy mal. Bueltatzean Quentin gelan genuen, gure zain eta eskuaz kaixo esaten.

Gelakide berria dugu, beldur pixka bat ematen du.

GAUR

Goizean jendeak zarata  egin eta gu loak hartu ezinik geundela altxatu eta gosaria hartu dugu. Quentin adorableari betirako agur esan (Veneziara doa orain) eta  tren geltokira joan gara Lucarako billetea erostera. Dena ondo atera da (nahiz eta kajero automatikoak hemen lamentableak izan). Orain trenean gaude, kriston usain txarra zuten bi bagoi utzi ostean sekulako sauna den batean. Andiamo a Lucca!!

16.35

Don tenedor, Zurrungatzaile eta Buzz Bunny

Horiek dira eguneko pertsonaiak. Luccarako trenean tipo lodi eta nahiko nazkagarria eseri zaigu atzean (sekulako piurak) ta eserita lotan geratuta Quentinen pareko zurrungak botatzen hasi da. Begiak irekita ere egiten zuen zurrunga! Ito behar zela zirudien.

Horrelako panoramarekin Luccara heldu ta lekua bisitatu dugu. “Pani” aurkitzea ezinezkoa izan denez bokataren ordez pseudopizza-enpanada jan dugu. Gero eguneko orgasmo gastronomikoa izan den izozkia J

Lucca txikia baina oso polita, eta batez ere xarmangarria, da. Joaten ari ginela kale biren artean hurrengo panorama ikusi dugu: kotxe deskapotable zahartxoa Buzz Bunny erraldoi batek gidatua eta atzean tipo bat guri agurka. Tripi momentua zirudien, 3 segundo horiek aluzinazioa izan direla uste dugu.

Azkenik, tren geltokian gazte bat ilea sardexka baten moduan daramala ikusi dugu. Gainera gure aurrean eserita dago bagoian. Benetan, ez dut Italiako moda inoiz ulertuko.

2011/06/12

12:09

Igandeak beti igande

Don tenedorren musika infernikoa (benetan, gehien hurbiltzen den hitza da) entzuten eta lotan joan ginen Luccatik Florentziara. Hotelean dutxatu, arropaz aldatu, zertxobait deskantzatu eta gau florentziarrak zer berri zuen ikustera joan ginen.

Betiko lekuan pasta eta pizza afaldu ostean Vodka erosi (dendako tipoak deskontua egin zigun berriz dendara joateagatik, eta berriz ere “edalontzi” nola esaten den irakatsi , ta berriz ere ahaztu genuen) eta Piazza Santa Croce-ra joan ginen.

Festa ondo, jendez beteta berriz ere, Danza kuduro berriz ere, Twist and Shout, Grease bezalako temazoak... lagunak ere egin genituen, batek Francesko zuen izena, baina ez zen digamos, egokia.... Honarte gau polita, oso polita.

Gero? Gero gerokoak. Krisia, Kaosa, eta gogoratu nahi ez dugun momentua. Hala ere aipatu behar ditut lagundu gintuzten bi tipoak, bat Dubaitarra, oso majuak biak. Taxian bueltatu ginen etxera.

GAUR

Igandea, eta igandeak inoiz ez dira onak, Florentzian egonda ere.... 11etatik 14ra arte Hostel osoa (OSOA!!) ixten dute “garbitzeko” ta kriston resakarekin (eta Amaia erdi hilda) egon behar kalean. Gainera igandea denez dana dago itxita ta ezinezkoa da jateko ezer lortzea.

Atzoko solomoa “a palo seko” jaten amaitu dugu. Gero botata egoteko parke bat bilatu dugu baina belar kancerosoa duen parke kutre eta zikina baino ez dugu ikusi. Guztiz RUNGOA (Moskuren omenez)

Orain hoteleko kanpoko partean gaude, amaia banku batean lotan eta ni nire buruaz beste egiteko modu artistikoena pentsatzen.

Aipatzekoak: Quentinek bere potxolotasuna berriz ere erakutsiz nota bat utzi zigun atzo bakoitzari ohean. Nola gorrotatu dezakegu horren ostean? zurrungak ahaztu ditugu jaja.




Artista sexya hotela utzi du gaur

Atzo 12 mila milioi pertsonei esplikatu genien “que noi siamo Basque, non Spagnole. Ma voi  habitate a spagna?- Non, a Pais Basco – Ma dove si trova? Bla bla bla


18:15

Nire bizitzako 2 ordu luze eta agonikoen ostean hostela ireki dute eta ohera joan gara. Eskerrrak alarma jarri dugun, lo seko geunden honek jo dueneean...

Egoeraren laburpena: penagarria. Amaiak eskupitajo mode on jarri du eta ni gose naiz.

Oraintxe bertan atzo vespa gorri batekin ateratako argazkia ikusi dugu, ez genuen gogoratzen. En fin, behintzat gau dibertigarria izan zen.




Aperitiboaren zain gaude. Agonia berriz ere.

21.40

Aperitiboa: antiorgasmo gastronomikoa. 8 €ak hartu eta Ponte  vechiotik botatzea probetxugarriagoa da, benetan.

Gero buelta bat eman dugu eta ordurarte eguneko gauzarik onena (edo gauza on bakarra) izan den izozkia jan dugu. Gero mutil ikaragarria ikusi ta bueltatxo polit bat eman dugu auzotik, musika entzuten. Orain roomy berria dugula ikusi dugu. Oso polita eta amerikano itxurarekin. Bale, eguna hobetu da 20.00tatik aurrera.

Pd: roomyak 100 años de soledad (gazteleraz!) irakurtzen du. Eskerrak euskeraz aritu garen berari buruz hitz egiten....

Orain ohera, pixkatxo bat idatzi eta bihar Siena!


2011/06/13

13:07

Larriztoak everywhere

Terrible night, gutxienez niretzat, urduri ipini eta hiruretan awake oraindik. Sofara joan eta berdin. Bihotzak ohe guztia mugitzen zuen, una mierda. Al menos goizean kontsolazio premioa: roommy  hot berriak kamiseta eta prakak kendu ditu logelan. Obrigada.

Espainiar batzuk daude albergean, ikusten ditugun lehenengoak.

Sienarakoa busa eta hiri polit  honetan bueltaka gabiltza. Planoak 0,5 €  balio du, ez diot Amaiari utziko, badaezpada ere...

14:28

 Conclusions about siena:

-Jendeak ez du Allbran jaten, denak amargatuta daude. Ez dute txortan  aina egiten.

-Kalean gora, kalean behera

- Larriztoz beteta dago, baina momentuz mutil guporik ez.

-Jendeak ez daki ezkontza batera ondo jantzita joaten: nobia kriston plataformekin eta neska bat buruan lore erraldoia.

-Polit-polita da.

Komuera joateko ordaindu behar izan dugu, izozki goxo bat jan eta orain belarrean goxo-goxo etzanda gaude J 
hemen etxanda Amaia ta biok kroketa egin dugu zoramen momentu batean



21:50 

Arratsalde polita larre batean etzanda, busa pentsau baino lehenego hartu eta disko sesioa egin dugu bidaian.

Albergean roommy berria dago Ez da hoyt Josh (horrela izendatu dut) baina oso majua da, Quentin bezala Californiakoa. Logan du izena eta Basque Countrya ezagutzen zuen nongoak garen azaldu diogunean! (erasmusean Irlandan egonda basque bat ezagutu omen zuelako) 20 urte ditu, etxera heldu eta 21 egingo ditu legalki edan ahal izateko, baina 15etik egiten du hori jada....


Betiko leura joan gara afaltzera (kriston goxearekin por cierto)ta gero kalean beste egunean ikusi genituen italiar pulpoak ikusi ditugu, tipoak ez du kamiseta arrosa hori inoiz kendu behar??

Gero Crep goxoa  jan eta Ponte Vechio  ikustera eseri gara beste zubi batean, momentu oso romantikoa, saguzarra inguruan dagoela ahaztuta...

Gure izenak idatzi dutugu ponte vechion eta biharko restaurantea aukeratu

Gutxienez hiru paolo eta francesko ikusi ditugu eta mutil oso guapo batek motorretik (vespa batetik!!) agurtu gaitu (penoso el momento “para la motooo!!”) kamiseta arrosako mutila berriz ere ikusi dugu.

Albergean roomy berriak: parejita bat ¬¬, behintzat neska zurrungatzaileak joan egin dira... petarda batzuk ziren.

Gaurko gauaren beldur naiz.


2011/06/14

14:06

Azken eguna

3 minutu eta lo seko geratu nintzen ni atzo. Hala ere Logan nahiko berandu etorri omen zen eta zarata handia egin zuen. Amaiak entzun zuen eta ez du horren ondo lo egin.

Check out-a egin dugu eta Fiesolera joan (Stefanok gomendatutako miradorea). Florentzia oso-osoa ikusten da hortik. Gero zentrura, Duomo ikustera ta hemen kandela bat piztera Amaiaren amonarentzat.

Pizza goxo goxoa jan eta orain beroak itota gaude parke batean. Yupi.

15:30 

Erdi hilda geundela merkatura joan gara (zeozer egitearren) eta piazza della Independenzia bilatu dugu ea hor gerizpea zegoen. Sekulako poza gurea itzal handia egiten zuten zuhaitzak ikustean. Gainera iturria zegoen! Omenaldia merezi du horrek koaderno honetan. Ordu erdiz egon gara iturriak nola funtzionatzen zuen jakiteko, baina merezi izan du.

Belarrean etzan eta txori eta usoak gu akosatzen hasi dira. Hala ere txoriak oso potxoloak dira eta bati Timmy izena jarri diogu, bueno, diot.

00:48

Parketxoaren ondoren kafe (kaputxino oso kutrea) leku bitxi batean eta merkatua berriz ere. Ibiliz betiko plazara ailegatu eta orain gerizpean zegoela ikusita berriz ere etzan gara eta bi orduz hitz egin bizitzaren tranzendentziaren inguruan.

Afaltzeko orduan fitzaturiko lekuan ensalata, broceta eta spagetti bolognesa jan ditugu, tutto molto bene, bravo! Gainera kulebroia izan dugu: Kamarero guapoak bere lige atzerritarrarekin erdi-bronkan zebilen.

Gero bueltatxoa eta izozki goxo-goxoa. Jende asko eta oso elegantea kalean. Dendak oraindik irekita, uste dugu modaren jai bat dagoela. Bapatean globo pila bati lotutako neska ikusi dugu airean akrobaziak eginez, bravo berriz ere. Gero ponte Vechiori agur esan eta gizon bat ikusi dugu berdina egten, bizikletarekin hara joan eta bera bakarrik horizontera begira geratu da, unibertsoan pentsatzen edo...

Albergean maleta hartu eta berriz busa, honek kriston frenazoa egin eta ni birritan jausi naiz maletarekin. “gracias por hacerme perder toda la dignidad en tres segundooooos!”. Amaia kriston barreak egin ditu horren kontura.

Orain betiko plaza/parkean, belarrean etzanda 3ak eman arte itxaroten. Amaia lo.


2011/06/15

Ciao Bella

10:30

Hotzaren hotzaz bus geltokira joan ginen eta beste mendigoen moduan hor eseri ta birrafaldu. Logura, sekulako logura. Autobusean Giacomo deituriko mutilaz maitemindu da Amaia biak lo seko jausi aurretik. Azkenik lo pixka bat!!

Baina oso gutxi, ordu batean aireportura ailegatu baikara. Hemen sekulako pena eman dugu lurrean etzanda lo egiten saiatzen. Amaiak dignitatea galdu du eta nik jada ez nuenez hipotekatu dut etorkizunean izango dudana. Gainera hau guztia Giacomoren aurrean. Mamma mia! Jajaja

Hotza berriro ere, ezin loak hartu eta mala ostia izugarriaz. Aulkietan edonola etzan eta lo pixkat egin dugu. Esnatu garenean (ryan aireko megafonia madarikatuagatik) mundu guztia geneukan begira. Yupi!

“Gosaltzera” joan eta bidai osoko lehenengo euskaldunak ikusi ditugu.

Hegazkinean igo, agur Florentzia. Pisako dorrea ikusi dugu, zerutik. Hegazkinean lo (megafoniak molestatzen ez zuenean behintzat).

Agur Florentzia, agur Italia.

Eta orain zer ostia? Gure bizitzak ditugu zain, baina pikutara joan litezke biak eta mundua ikustera joango ginateke gustora.

miércoles, 19 de abril de 2000

Mosku: The Legendary


2011/04/19
Moskura goaz!!

Después de comprar gominolas y echar el euromillón de rigor hemos salido por fin para Madrid. En el bus hemos dejado claro que a donde vamos es a Mosku y no Madrid, hablando a voz de grito.

En el primer peaje la policia nos ha parado porque sabían que Zuri era una inmigrante ilegal, pero como iba dormida no la han encontrado..

Luego nos han puesto Shrek 3, dnd el gatro está gorrrdo (fanegas) y un niño dice todo el rato “ruge yaaa!!” (a Borja le recuerda a Pas).


Marta ha cometido un acto de vandalismo en los baños.


La siguiente peli era de baile y aparecían chicos sin camiseta.

Hemos visto rayos, a Zuri le da miedo que se caiga el avión pero no pasa nada porque en su pasaporte pone que se llama Zipne.

Parezco mongolita escribiendo porque el bus tiembla.

Que nos vamos a Moscu!!!

After the first flight:

Estamos en el aeropuerto de Duseldorf con el campamento montado y dispuestos a “dormir”, o intentarlo. En barajas hemos montado en un avión mini que ha tardado 100 años en salir. Nos han dado una chocolatina y cacahuetes salados y pensábamos que ersa era la famosa “comida ligera” pero más tarde han aparecido con bandejas con tortelinis calientes y bebidas (Gorka ha pedido cerveza).

Borja y yo (Marta) hemos visto el atardecer juntos a 3000 pies románticamente.



La chica de al lado de Carly estaba buena (según estos) y el de detrás de unai dormía grogui perdido. Después de pelearnos con las máquinas de los visados y billetes en Alemania hemos conseguido las tarjetas de embarque y se pretende dormir.

Gute Nacht.

 
04:46 Uhr

Hemos dormido unas 2 horas mal dormidas. Unai ha dormido con gente al lado, entre ella un niño al que le ha dado una patada. En frente nuestro hay una niña en una foto que, maldito el momento, se me ha antojado parecida a Julen. Espero que estos nunca se acuerden.



 

 
Olemos mal, tenemos ojeras y solo decimos “ruge ya!” de vez en cuando.
Pd: hay muchas cachondas rubias. (jamelgas según Borja)

Despojos humanos esperando que abran el chec in. Sigue sinedo hoy o ya es ayer??

2011/04/20

Aerospress

He declarado (por el poder que me ha sido otorgado como amatxu) que opr fin hoy es mañana y ayer martes.

Por fin han abierto los controles y cuando hemospasado por el control (ruge ya!!) Borja ha pitado y le han cacheado palpándole el culo. Después como no ha sacado el agua de la mochila, le han hecho vaciarla. Se ha sentido violado, y ha dicho “no me gusta” ( a lo niño shreck)

X cierto Unai a estas alturas se ha enterado de que “ruge ya” no es de un monólogo.

No hemos subido en el avión, esta vez más grande, y nos ha tocado al lado de dos amamas muy majas que nos han dicho que despertemos a David para que desayune.

Nos hemos quedado dormidos desde el despegue hasta el desayuno y después de éste. Borja nos ha tenido que recoger las bandejas a Zuri y a mí.

Por fin hemos llegado a Moscú donde:

-       todo el mundo habla ruso
-       -el control de pasaporte se rie de nosotros
-       -nos ofrecen taxis todo el rato
-       -hace frio
Ahora estamos en el aerospress esperando a llegar. Hemos tenido que sacar (bien de ) rublos.

 
Pd: cuando hemos aterrizado hemos aplaudido.

Un rugido a tiempo… ruge yaa!!


2011/04/21

Esos muslos…que parecen poyooo!!!

Arriving too Mosku, we took the metro and discovered that NO FUCKING ONE speaks English here.

Baina albergean oso ondo, bueno nahiko ondo, atzo behintzat ia bakarraik egon gienn.

Peró oggi il albergo sta pleno di personi e non sapiamo como será sta notte.

Wir sind zum rot Platz gegangen und haben Lenin gesehen.
Borja se ha hecho amigo de diferentes peoples para que nos hicieran fotos y hemos visto aun Shrek al que hemos gritado RUGE YAAA!!

En el mausoleo de Lenin los chicos son mudos y solo saben chasquear los dedos, a mí (Marta) m ehan llamado la atención por llevar las manos en los bolsillos. Borja dice que ha visto a Lenin dormido y Unai casi llora al ver la tumba de Stalin.


La catedral de San Basilio es bonita y colorida y hemos sacado miles de fotos en Pop Art.


Nos ha venido un chico que quería hacerle un video a su sister con gente felicitándola en diferentes idiomas.

Hemos ido al museo estatal y como no entendíamos lo que pornia nos gemos inventado las historias. Zuriñe dice que Petete era un tio muy importante, x eso la ciudad se llama San Petetesburgo.

Nos hemos vuelto locos buscando un puto super que vendiese pan normal, pero gemos descubierto que los rusos no saben lo que es eso asi que hemos comprado pseudopan, pero con el hambre que había nos ha sabido igual de bien, o mejor. Tb hemos comprado “lays bacon”, están malas según estos.

Tambien hemos visto el GUM, un centro comercial para mega-ricos, con florecitas, fuentecitas y demás. Unas chicas han querido ligar con éstos.

La vuelta ha sido agónica y nos dolían los pies, además no econtrabamos super, y luego hemos visto tres 24 h seguidos. Seguimos sin pan pero mañana mi desayuno será legendario.

Hemos cenado arroz y tenido una (cuanto menos) interesante disputa con unai sobre los chicos y su nivel de exigencia con las chicas. Unai se ha sentido ofendido pero yo no quería ofenderle (en realidad pongo esto porque seguramente lo leerá después, hola unai…)

Ahora son las 12.00 pm y probablemente se me hayan olvidado la mitad de las cosas, así que las iré poiendo sin más.

Hemos descubierto que mañana los del albergue hacen “Pub Crawl” y estamos planeando seriamente emborracharnos. Cual será el resultado?

Mañana, quizás, lo sabremos.

Pd: hemos desvubierto que el sábado es el cumple de David.

Pd2: Hemos visto el edificio de la KGB

Pd3: Hemos pagado un pastón po un café, el camarero tenía un tatuaje que ponía “EXTREME WAYS”

Pd4: Unai no sabía lo que era “estar sembrado” ahora busca humillarme con palabras difíciles como “decoro”.

PD5 (by zuri): Hostelean lagun bat egin dugu, marokokoa, MAROKO deitzen diogu eta berak gu ikusten gaituen bakoitzean BILBAO BILBAO hasten da esaten. ZURI: "Gau baten Borjak esan zion ni ez nindutela gameluengatik aldatuko... :( eta tipoak gu ikusi eta berehala BILBAOOO esaten hasten zela."
 
2011/04/22

Felonias y divagaciones varias

Con tanta gente en la habitación alguien ha roncado esta noche, pero da igual, hemos dormido igual de bien y con el mismo calor. A las mañanas está todo petado pero seguimos acaparando la kitchen, la peña seigue igual de cerda sin fregar.

Cuando hemos ido al kremlin hemos visto que mucha gente tenía banderas comunistas, entre ella una abuelita muy maja con la que nos hemos sacado una photo. Luego estos se han sacado otra con unos veteranos de guerra con muchas medallas que hablaban castellano. Uno de lellos había vivido en Bilbo. Nos han dicho que era el aniversario del cumple de Lenin.



Después de esperar una cola agónica (normal, miles de turistas y una sola cahera en la Kacca) hemos entrado por fin en el Kremlin, donde, atención, hemos visto al primer segurata majo.

El kremlin ha sido decepcionante, le damos un 5 como mucho, pero ha sido bonito ver la a Gorka con bolso y bufanda.



Luego hemos ido “paseando por el río” y hemos visto una limusina (entre otras) blanca de una boda. Después  de una vuelta agonica entre polución y polución, hemos comido al lado de una de las 7 hermanas (edificio ggante de la época soviétiuca).

Mientras comíamos Gorka no encontraba su navaja y Borja decía “donde estará?” mientras partia con ella el pan y Gorka seguirá sin enterarse. Habia uno más empanao, pero murió.

He encontrado mi primera moneda!!

Hemos vuelto para ducharnos, lo más remarcable ha sido el espectáculo de Borja con una toalla de mano que no le tapaba el culo intentando coger los pantalones de encima de la cama. No, no hay video, una pena.

Carly le ha robado un twist a uno de al lado de la habitación y además luego me ha timado diciendo que le ha echado un euro a cambio (siemrpe me creo lo que dice, soy la lerdita del grupo)-

Hemos visto nuevos guapos en el metro, Gorka y David han recibido empujones. Seguimos sin encontrar el puto supermarket. Pero echamos postales.

Noche 22 Aprl 2011-06-20

Night

Ayer al final salimos de fiesta con los del albergue, reconstruir los hechos fielmente es imposible así que nos limitaremos a contar lo más emocionante y destacable:

-       Carli se haría a la de verde quitándole la cabeza

-       La de las pestañas postizas es del 87 (gané yo) lo sabemos porque Borja le quitó el pasaporte.

-       Nos llevaron a un bar muyyy guai con rock and roll y un grupo que tocaba al estilo ”the bassebals” con un contrabajista muy guapo.

-       Unai se lió con la pestañas pero le mola la rubia.

-       Parece que MArsha quiere con Borja y con David…

-       Ana es adorable
-       MAsha está loca, baila poseída, y es una calientapollas.

-     Carli quiere con la rubia

-       Zuriñe y Marta hacen el serrutxo doble



-       Llueve

-       Unai pide txupitos para todos

-     By zuri: "Martak eta Borja lagun bat egin zuten farran atara ginen gau hartan, ta kasualitatez Basily deitzen zan (San Basilio katedrala, Basilio izeneko gizon xelebre baten omenez egindakoa zen) eta tipoa, Rock&Roll taberna horretan ezagutu zuen, zan como el bailarín del antzoki (dios le tenga en su globia) ta berarekin batera koreografia bat egin zuten."
      MUNDIALA

-       Pillamos un Taxi

-       Llegamos a la habitación borrachos, unos de Amsterdam nos cuentan que en un control de drogas han entrado cmilitares con AK47s

-      La liamos en la habitación riéndonos como nunca

-       -Resumen: gran noche

pd: Unai se ha ido a casa con la pestañas 




2011/04/23

Resacas en Moscu


Hemos amanecido como hemos podido y medio afónicos, Gorka ha desayunado 10 bollitos y de ahí en adelante su estado solo ha ido a peor.

Las duchas estaban petadas y la portuguesa borracha estaba medio en coma. Unai, evidentemente, no daba señales de vida y hemos salido hacia el mercado de un parque lejano.

En el metro nos hemos medio-desorientado y un chino nos ha acompañado, hemos querido darle un abrazo comunitario pero no ha podido ser.

En el metro una rubia se ha hecho amiga de Borja y tb hemos querido darle un abrazo pero no ha podido ser de nuevo. Me he prometido que no nos iremos sin haberlo hecho.



Carly se me ha ganado en la competición de encontrar txanponas (el muy maldito las encuentra sin querer) pero yo me he encontrado otra.

Ni rastro del mercado, andar vagando, comer medio muertos en un parque desertico, pelearnos con palomas, volver, decir hola a un conductor de bus, ir a la plaza roja, comprar souvenirs, volverá casa.

La cama de Ungaí está ocupada por una desconocida, borde, que solo sabe ruso, pero está buena.

Ahora todos duermen, yo necesito un café.

Conclusions about moscu:

-las chicas son guapas

- los moscovitas andan muy rápido

- no se sujetan la puerta en el metro

- Es facil encontrar monedas en el suelo

- Tienen cara de tristes

- Nadie (casi) sabe ingles

- No hay chicos guapos

- Hacen que tener ojos claros sea normal

- Hay bares decentes de fiesta

- No saben lo que es un cubata

- El vodka puede tener más grados y saber más suave

-Los coches están sucios de polucion

- Ver ferraris, mercedes y cochazods en general se convierte en costumbre

- Tiene bonitos anocheceres

- Fuman en los bares

- Tenemos mocos con sangre por la polucion

- Estan locos conduciendo

-Fuman muchísimo

- No beben vodka a pelo







“sexo moscovita”

Cenita romántica en un italiano (¿), rico y barato. Borja se enamora de una camarera muy guapa. Le dejamos  una nota con un mvl de contacto diciéndole que es beautiful.

Unai vuelve, sexo moscovita de 10 y visita a un edificio soviético.



00.00    abrazo comunitaio a David porque a partir de ahora es su cumple.

Ibamos a comprar alcohol pero hay ley seca de vodka a partir de cierta hora. Hostel, nochecita tranquila.

Creo que no soy persona.

Pd: unai me ha humillado porque no sé que son las favelas.


2011/04/24

Ley de Murfy

O eso, o puede que nos haya mirado un tuerto. Hemos amanecido más descansados al menos y David ha soplado velitas. Unai se ha creido que Gorka era un ruso porque le ha gritado en el baño.

Salimos en busca del museo de la Guerra . Nos confundimos de parada, cambiamos, volvemos a confurndirnos. Deducimos que nuestra parada es otra. Por fin salimos en la estación correcta. Vagamos confusos hasta que por fin (entre los porfines) encontramos el museo. Unai comienza a lubricar.

Pero.

Siempre hay peros. Resulta que el museo está chapado, hoy, justo, por problemas técnicos o algo asi (nunca pondrán un cartel en ingles)

Animos decaídos.

Pero resulta que el museo que enrealidad pretendíamos ver es otro, hemos corrido en el metro con esperanza de ver al menos 2 horitas y gemos llegado a Park POvdey. A huge and amazing park in front of us.







Al final el museo por ser domingo cerraba más tarde asi que todos hemos vuelto a ser felices.

Después de ver cosas de guerra, ver a Unai lubricar y recibir ciertas lecciones de historia, hemos ssalido reventados a comer.

Borja, que tenía un agujerito en el pantalón (más concretamente en la entrepierna) se ha puesto a saltar escaleras y lo que era un pequeño agujero ha acabado teniendo el tamaño de Africa.






Super. Comida. Pan tosco. Helado. Repetir helado. Sigo sin encontrar monedas. Café.

Zuri que es muy way ha encontrado una más, ahora es mi idola. (by zuri)

Pd: Carly y David se rien de mi inocencia y me engañan todo el rato :(

Unai, que ahora es experto en Moscú, nos dijo de ir a una calle muy característica y turística de Moscu, tipo las rambras de Bcn.

Alli, aparte de miles de monedas que hicieron que el hecho de encontralas perdiera valor, había miles de artistas calleheros y tiendas de souvenirs.
 
Comí el mejor croissant de mi vida, un autentico orgasmo gastronomiko, un sitio con pan decente.

Cenita en el piso de abajo donde unai hizo un amigo Berlines que se asusto al ver que tenia porno blokeado (obra de Borja) en el ordenador.

Good night. Good luck.


2011/04/25

Azkenengo eguna Moskun, berandu altxa ta gosaria hartu. Monasterioa ikustera joan, Borja han txisa egin ta kale artean ibili Gorkik Dorki parkera eramaten gintuen bitartean.

Gorki parkea itxita, zer ostia? Langileak “laku” nazkagarria garbitzen ikusi (etengabeko kale-lanak Moskun) jaten genuen bitartean.

Berriz ere Martak ez du bere izozkia aurkitu.

Kafe baetean sartu eta orgasmo gastronomiko berria izan den cheese cake bat jan dnuen. Borjak 90 rublo xahutu zituen izozki “goxo” batean. (no te amargues Borjitaa)

Arbat kalera erosketa gehiago egitera, denok pozik, denok neke.

Martak bere momenturik humiliagarriena bizi izan du Zuriñe eta 2 rubloko txanpon batekin ¬¬


AZKEN GAUA


Gaua, vodka, afaria neska alemanarekin,  barreak, barre algarak, Unai and Juli, Question Master, edan, ezin da “edan" esan, ezin dira hortzak erakutsi.

Martaren “txungoa”. Geroko negar eta besarkadak. Barreak. David limusina bat eskatzen. Zuri lotan, zurrungaka. Groka vodka “a pelo” edaten goizeko 6.00 etan.

Ohera.


2011/04/26

Biharamuna


Ajea, galanta gainera.

Ez dugu itzuli nahi.

:(

Vodka erosi dugu eta Mcdonalean nugets eta dena delakoak jan ostean metroa hartu digu Pavelenskaia delako geltorikrantz.

KAOSA METROAN

Aerospresa izerditan itota hartu ta vuelta nostalgikoa hasi egin da.

Domededovon izugarrizko jende-pilaketak kontrolak direla eta. Berriro ere arazoak Unairen billetearekin, gixajoa urduri jarri da. Hala ere barregarria izan da, guretzat behintzat….

Berriro ere kontrolak, gorputz osoko eskanerra ta guzti. Gero itxaron, ta azkenik hegazkina. Esan dut jada ez dudala bueltadtu nahi??

Recuerdos:

-       ΠPO=Supermarket

-       Obra publikoak denbora osoan

-       Barandillak ta kaleak etengabe margotzen

-       Mutil polit bakarra

-       Borja kamareraz maitemintzen

-       Unairi pasilloa (por frungir)

-       “Frungetxea”= hitz berria

-       Zuri ta biak bankuan etzanda (bata bestearen gainean) geundela argazkia atera ziguten

 


 

 







VERSION BETA

London, Berlin, Madrid, Danubio... Coming soon